Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Roos en Tim in India!

Roos en Tim in India!

1/2/2007 - Bharat pur

Hallo

We zitten nu in Bharat pur, dit is weer in het noorden en we hebben het zuiden nu weer achter ons gelaten. Na Hampi zijn we doorgereisd naar putaparti (niet leeten op de spelling want ik weet niet hoe je het schrijft) dit is het hoofdkwartier van sai baba. Sai Baba is weer een of andere goeroe die van alles en nog wat doet op speritueel gebied, maar ook een hoop goed voor de bevolking. Hij woont in een enorm huis die gebouwd is door zijn volgelingen, het was een waar palijs. Verder heeft hij in dat gebied een enorme tempel een ziekenhuis en een treinstation neergezet. Hier aangekomen vonden we dat we een korte vakantie van india verdienden en hebben we de gore hostels even ingeruild voor wat duurder hotel met een tv en een warme douche. Dit was werkelijk heerlijk!!!!! Het orgineleplan was om hier een dag te blijven maar dit werden er uiteindelijk 4. Tim heeft in dit kleine stadje een aantal bijzondere ervaringen gehad en een heeft hierdoor een nieuwe kijk op riligie gekregen. Hierover verteld hij jullie graag vast zelf een keer.

 

Na Sai baba zijn we doorgereisd naar Agra om hier de taj mahal te bekijken en omdat we een grote stad nodig hadden om weer naar kleinere door te kunnen reizen. Aangekomen in Agra werden we er weer aan herindert dat het Noorden echt veel armer is dan het zuiden en oo een stukje kouder. De slaapzaken waren weer meer dan nodig en helaas is die van Tim gejat op een treistation en zijn telefoon uit de trein zelf. Niet zulke goede dagen voor Tim maar hij laat zich niet kisten.

 

Na Agra vonden we dat het wel weer tijd was voor een natuur reservaat en zijn doorgereisd naar Bharat pur waar een vogelreservaat zit. Hier zitten we nu. Helaas heeft het park met grote droogte te kampen en zijn er nu niet zoveel vogels. Het stadje zelf is wel heel erg leuk. Alles wat geen koe is zwaarder dan een ment en zich op vier poten voorgeweegt trekt hier een kar en dat is echt speciaal om te zien. Overal lopen paarden ezels en ja ja eindelijk kamelen!!! Kamelen zijn echt prachtig en enorm. Deze impozante dieren sjokken volkomen rustig tussen al het toeterende vereer door zonder ook maar een keer op of om te kijken. De eigenaren zijn ook heel vriedelijk en zo hebben we een paar keer met bibbernde benen een wortel kunnen voeren. De apen daarintegen zijn wat minder vriendelijk. Tim had wat bananen gekocht om de aapjes te voeren en voordat we het wisten werden we bestormd door een enorme groep klijne aapjes die de banen met zak en al uit zijn hand rukte. Vervolgens dacht Tim zijn dominatie te kunnen tonen door er een strak aan te kijken, het niet al te bange aapje met zijn complete leger achter zich liet zij tanden zien en deed direct een paar stappen naar voren. Gewapend met stokken zijn we er uiteindelijk mee weggekomen. Morgen gaan we alsnog het park in om op zoek naar pytons tegaan die er nogwel moeten zitten.

 

Ons geld begint een beetje op zijn eind te komen en er moeten dus andere plannen gemaakt worden. Tim heeft nog niet zo'n Nederland gevoel en wil graag in Australie gaan werken. Australie leek mij eerst een fantastisch idee maar na india wil ik eigenlijk ook wel weer naar huis. Met andere woorden ik ben bezig om mijn vliefticket te verzetten naar het einde van februarie of zo en kom weer naar huis.

 

Groetjes Rosemarie en Tim

• 2 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

19/1/2007 - Hampi

Hallo Gelukkig nieuwjaar en hopelijk ook allemaal een fijne kerst gehad. Beetje laat maar beter laat dan nooit. Goed we hebben Goa achter ons gelaten en zijn doorgereisd naar Hampi. De zee hebben we nu ingeruild voor een enorm meer. De omgeving ziet er hier bijna onwerkelijk uit overal zijn grote heuvels gevormd door enorme stenen. Het gebied hier is bezaaid met tempels en ingestorte ongebruikte tempels.

 

Een van de tempels hier is bezet door apen die daar heilg zijn en de hele godganze dag aan hun piemel aan het trekken zijn, net als Tim. Heel toepasselijk kreeg Tim dan ook de middelfinger van een van de apen. Was wel een hele klim om daar te komen want de weg naar de tempel had 580 treden (en dat zijn we natuurlijk niet meer gewend). Tim is druk bezich met zijn meditatie kunsten te verbeteren en ik geloof uit de verhalen dat dit op het moment erg goed gaat.

 

Het dorpje waar wij in verblijven word gesplits door een rivier waar geen brug overheen loopt maar een klein bootje. Dit zorgt af en toe voor wat problemen als iedereen op hetzelfde moment naar de overkant wil. Dit was een paar dagen geleden het geval toen er aan de overkant een festival was. We zijn er achtergekomen dat indiers niet echt aan rijen doen maar meer aan wie het sterkst is komt op de boot. Dus zodra de boot de kant raakt lanceert iedereen zich op de boot en als je oud bent te klijn of gewoon op de verkeerde plek staat ga je regelrecht het water in. En of je nou oud bent of niet als je weer op de boot probeert te klimmen en iemand die op de boot aan het klimmen is ziet dat en bang is dat je zijn plaats in gaat nemen ga je gewoon weer terug het water in. O ja en de politie moet je ook niet vergeten want als je kop hen niet aanstaat krijg je een mep met een bamboe stok. In iedergeval na een goed uur trekken en duwen heb ik mezelf op de boot weten te lanceren en kwam eraf met een klijn oorlogswondje op m'n been waar ik eigelijk wel trots op ben.

 

Morgen gaan we weer naar een andere plek toe maar we zijn er nog niet helemaal achter waarheen.

 

Groetjes Rosemarie en Tim  

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

12/1/2007 -

Hallo

Schaam schaam nadat we voor nieuwjaar terug zijn gegaan naar Goa zijn we helaas alleen van strand verhuisd. Gelukkig nemen we vandaag de grote stap om verder te gaan naar Hampi. We zitten nu op arambol beach en hier zitten wat jongere mensen, in Chapora zaten eigenlijk alleen de wat oudere hippies.

 

Nieuwjaar hebben we gevierd in een openlucht discotheek. In het midden kon je dansen en aan de zij kanten kun je zitten en hier werden allemaal soorten eten klaargemaakt en zo. Na de juiste chemicalien kwam het feest goed op gang en is door mijn onoplettenheid m'n fotocamera gejat!!!!!!! Al m'n foto's van de eerste twee maanden zijn nu weg. Gelukkig heeft Tim zijn fotocamera nog wel maar op mijn fotocamera stonden de meeste foto's. Twee dagen later is er ook nog geld van me gejat dus ik denk dat Goa me een hint geeft om verder te trekken. Maar de stranden zijn zo mooi en de biertjes smaken goed en het zwemmen is ook niet mis.

 

De afgelopen drie dagen in Aramboel hebben we in een rieten hutje geslapen op het strand achter een bar. Goed niet echt veel meer te vertellen, ik hoop dat alles goed gaat aan het thuisfront en Tim waarschijnlijk ook.

 

Groetjes Roos en Tim

• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

22/12/2006 -

Hallo allemaal sorry dat ik gister geen artikel geplaatst heb maar had een beetje ruzie met het internet. Vanaf Goa zijn we met de trein naaar het zuiden van india gereisd, de trein deed er een nacht en een dag over on trivandum of zoiets te bereiken. Deze reis hebben we dan ook gemaakt onder het genot van een fels rum en Cola, dit tot grote ergernis van de andere passasiers want die wouden namelijk wel slapen en wij haaden discussies over of het etisch wel of niet verantwoordelijk is om een mug dood te maken. Aangezien mijn benen nu een groten muggebult zijn heb ik een beetje de neiging om de mug langzaam dood te maken en vind ik eigenljk dat het strafbaar moet zijn om ze niet dood te maken als je de kans hebt. Gelukkig voor de andere passagiers kregen we onze straf voor het dronken en vervelend zijn de volgende ochtend al en heb ik de rest van de treinreis een ongeloofelijke kater gehad. Nadat we van de trein kwamen hebben we een dag in Trivandum (of zoiets) gespadeert en hebben we de volgende dag per toektoek de 100 kilometer lange reis naar Amritapuri gemaakt. Een toektoek is een overkapte driewielige brommer die eigenlijk niet geschikt is voor drie westerse mensen met een berg bagage. We hebben ongeveer 4 uur over de reis gedaan en lekker gezweet. Maar het was wel een ervaring want omdat de toektoek zo langzaam is en je kunt stoopen waar je wil kun je goed om je heen kijken.

 

Van drinken komen weddnschapjes en een van de weddenschapjes die nu gaande is is dat Tim en Chris geen hash mogen roken in Kerla voor een periode van 10 dagen. Als ze dit wel doen heb ik voor drie dagen een slaaf helaas als ze dit niet doen ben ik voor drie dagen een slaaf. Zelfverzekerd als ik was heb ik me geen zorgen gemaat maar dat begint te veranderen want we zij inmiddels zes dagen verder en ze hebben nog geen hash aangeraakt. Als het zo doorgaat ben ik met oud en niewu een slaaf, maar ik heb nog steeds hoop.

 

Aangekomen in Amma's ashram, werd ik geintruduceerd met het zeer gelovige en spirituele india prpvol regels. Amma is een heilige boeda die erg vee goede dingen doet voor het volk. Het plan was om onze spirituele kant te ontdekken en hier een week te veblijven. Helaas is mijn spirituele kant niet erg groot en werd ik een klijn beetje gek van de regels. Na 6 uur mag je het terrein van de ashram niet meer af, na 11 uur moet je op je kamer zijn en mag je niet meer praten, voordat je naar je kamer gaat moet je een of ander kaartje laten zien om te bewijzen dat het ech jou kamer is ( dit zorgde er uiteraard voor dat ik erlke keer een halfuur moest zoeken naar dan kaartje), seks drugs en alcohol zijn verboden en er zijn geregelde tijden waarop je kan eten en je moet elke dag een soort "vrijwilligerswerk" doen. Is niet helemaal verplicht maar er is wel een soort sociale druk. Op avond een kwamen de buren vragen of we konden stoppen met praten om elf uur avond twee zelfde verhaal en ochtend drie hing er een waarschuwing (verzoek) op de deur. We hebben wel ons best gedaan om stil te zijn maar de muren zijn zo dun dat zelfs zachtjes praten irritaties wekt. Na drie dagen was ik het behoorlijk zat en hebben Chris en ik het hazenpad gekozen. Tim daarin tegen vond dat dit toch de plek was om zijn spirituele kant te ontedekken en is daar gebleven. Chis en ik zijn langzaam terug naar Goa aan het reizen om oud en nieuw daat te vieren en na oud en nieuw komen we terug om Tim op te halen.

 

In Goa heb ik op een visserboot geholpen en dit was echt super tof!! De dolfijnen kwamen super dichtbij en ik had de kans om de vissjes eens even goed te bekijken. Zeeslangen roggen en haaitjes had ik anders denk niet gezien. Helaas ging er wel heel veel dood overboord. Ook hebben we nog met een klijner bootje de rivier op gevaren en hier kon je super veel roofvogels klijnachtige aalscholvers ijsvogeltje en reigerechtige vogels zien. Ook liepen er heel veel grote groenachtige apen rond, volgens mij zijn dit langgoer apen. Morgen gaan we de backwaters bekijken en ik hoop dat ik weer veel beestjes ga zien. En daarna gaan we weer verder naar boven reizen met tussen stoppen voordat we in Goa weer gaan feesten.

 

Groetjes Roos en Tim

• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/11/2006 - bombay - goa

Dag mensen,

 

Sorry dat het even geduurt heeft voor we weer wat van ons laten horen. Dusss waar waren we gebleven… oow ja Kashmir. Dat voelt echt als 3 jaar geleden!

 

We zijn van Srinagal met een jeep naar Jammu gereden (7/8 uur bergweggetjes) we kregen de jeep omdat we een dag eerder weg moesten om de trein te halen. Vol trots vertelde de hotelbaas dat we een 'full jeep' kregen, eentje speciaal voor ons tweeen. Dit betekend eigenlijk dat de chauffeur wat extra kan verdienen door lifters mee te nemen. dus ipv 3 mensen zaten er 10 mensen in. Ik vond het een vervelende reis. de mensen hingen omstebeurt uit het raam om te kotsen, dus na 5 km stonk de auto zo zuur dat het op je ogen sloeg, maar goed.

In Jammu hebben we 1 nacht geslapen, de trein ging de volgende ochtend om 11 uur. we hebben in een soort oostblok hotel geslapen met grote, sobere kamers voor rs300 per nacht, goed te doen dus.

De treinreis duurde 30 uur. De trein zag er redelijk schoon uit, maar de hoge populatie kakkerlakken verraade enige ranzigheid. We hadden gelukkig een hele lading fruit en koekjes meegenomen, want een blik in de keuken was voldoende om te weten dat een maaltijd ons fataal zou worden. (natuurlijk kon ik het niet laten wat te proberen, dus op het moment ben ik water met bakstenen aan het poepen :)

Eindelijk in Bombay aangekomen waren we blij verrast. het is een redelijk schone stad en het oogt veel veiliger dan Dehli. we slapen voor rs150 p.p. bij het leger des heils. Het is daar echt te gek. Ik slaap met 9 andere mannen op een kamer. Allemaal hebben ze te gekke verhalen over de plekken waar ze geweest zijn. Ook hebben we stevige discussies over voornamelijk religie. Dat is leuk in holland, maar als je met een israelier, een amerikaan, een jappaner en een rus tegelijk spreekt geeft dat een extra dimensie.

gisteravond zijn we voor het eerst echt uit geweest, en dan merk je toch dat bombay geen amsterdam of utrecht is. de taxichauffeur zag denk ik dat we 'lam' (niet echt, maar toch) waren en bracht ons naar een hele nare buurt, waar vervolgen een politieagent op ons wachtte om ons geld over te nemen. gelukkig werden we gered door een paar aardige indiers. ik denk dat als ik weer uit ga, ik op loopafstand van het hotel blijf.

De wijk waar ons hotel staat is te gek, alles is letterlijk om de hoek. ook is er dicht in de buurt (2 min lopen) een lange boulevaard met allerlei kraampjes. echt heel gezellig, alleen is het trekken van de kooplui zeker twee keer zo erg als wat ik in turkije heb meegemaakt.

Na een dag of 5 zijn we (op 25 nov) doorgereden naar GOA (jaja!!!). en GOA is het paradijs op aarde. We slapen voor 50 rps per nacht in een klein kamertje en huren voor 150 rps een heeele dike scooter, dat beest is zeker 2 keer zo zwaar als een β€˜nederlands’ scootertje. Er zijn een stuk of 12 stranden met ieder een eigen sfeer. De afgelopen dagen hebben we eigenlijk niks anders gedaan dan zitten en verse fruitshakes drinken.

 

Naast al dit moois is goa ook DE plek in Azie om uit te gaan. 3 keer per week een strandfeest (moeten we nog heen) en elke dag technofeesten. helemaal goed dus.

 

Vanmiddag gaan we met een club van 6/8 man Goa verkennen op de scooters. Dus daarover later meer.

 

We zijn niet alleen met de weblog gestopt, maar ook (heel slecht) met foto’s maken. Vandaag zal ik alles wat ik zie op foto zetten en op de weblog pleuren.

 

p.s. 1 eu is 56 rps

 

gr. Roos en Tim
• 4 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

12/11/2006 - 12 november

Goed hallo allemaal even voor de mama's en de papa's en Joop jullie moeten je niet te snel zorgen maken. Als we een week niet reageren zijn we niet gelijk ontvoerd.

De himalaya was echt mooi, de stukjes die we gelopen hebben hebben we ons als berggeiten gedragen en heeft Tim in al zijn opwinding geprobeert de berg af te sleeen op z'n kont ( gelukkig maar een klein stukje dus het was niet meer dan een vernedering). Jullie hoeven niet te denken dat we ons echt uitgeslooft hebben als het gaat om wandelen want elke ochtend stonden er drie pony's voor ons klaar die toch minimaal twee keer zo zwaar waren als ons en een erg slecht humeur hadden. Een van de pony's is er zelfs in geslaagd om alle drie de toeristen Tim, Rosemarie en de Japanner te trappen. De tweede dag wandelen was rosemarie net even helemaal in haar element aan het om hoog klimmen toen ze erachter kwam dat er een meelifter in haar oor zat ( een kruisspin) vond ze iets minder prettig. Het lekkere warme holletje beviel hem wel en we hebben hem er met grof geweld uit moeten zuigen wat hem wel zijn leven heeft gekost, dus hij had er beter zelf uit kunnen komen. We hadden een erg gezellige gids bij ons die wel van een blowtje houdt. De derde dag waren we halverwege de wandeling lekker aan het middag eten onder het genot van een blowtje, ook de gids deed fanatiek mee. Na het middageten zijn Tim en Rosemarie met de nuchtere van de twee gidsen naar boven gewandeld en de stonde gids bleef met de compleet uitgeputte Japanner bij de paarden voor een tukje. Toen we terug kwamen van de klim naar boven en weer plaats wouden nemen op de pony's waren deze stiekem op eigen houtje naar huis gegaan. Hierop volgde een korte ruzie tussen de twee gidsen waarna we dus genoodzaakt waren om naar huis te lopen. Allemaal niet erg we konden er wel om laggen. Aangekomen bij ons huisje keek Rosemarie nog even naar haar vesuvius op haar arm (veroorvaakt door de tbc injectie) en toen ze er even aan zat explodeerde hij. Tim en Rosemarie hebben deze samen kokhalzend schoongemaakt, er kwamen zeker twee of drie eetlepels pus uit daarna een hoop bloed en daarna bloed klonten. Gelukkig ziet het er al veel beter uit en hoeven we waarschijnlijk niet naar een dokter. De nachten waren wel koud mar we hadden elke nacht een kruik in onze slaapzak dus we komen als compleet verwende mietjes terug. In de bergen hebben we heel veel koeien honden en apen gezien maar voor de rest niets bijzonders o ja en wat vogels.

Terug gekomen bij de woonboot was het verlovingsfeest begonnen en waren we net telaat voor de massa moord van 10 schapen en 30 kippen. De rest van de voorbereiding van het vlees hebben we in grote lijnen wel gezien. Nadat rosemarie als enige vrouw nog bij het manvolk zat werd er subtiel gevraagd of ze van muziek hield en daarop werd ze bij de vrouwen geplaatst. Ook wel een heel bijzondere ervaring. Ze waren allemaal aan het trommelen en ze probeerden rosemarie te laten dansen maar dat is niet gelukt.

 

Kortom waar we bang voor waren is nog niet gebeurt, we hebben meer dan genoeg vlees, drank en wietjes en we worden behandelt als vorsten. Alles is wel altid anders dan we denken. O ja voor mama joleen er komt eenzadel aan over de post want die heb ik gekocht als soevenier. O ja heleen de foto verpester is inderdaad wel lastig elke keer weer een puk van zijn haar in de weg. P.S na het verlovingsfeest nu dus zijn we allebij aan de scheit gegaan. Er staan nu weer nieuwe foto's op.

 

Groetjes Tim en Roos

 

 

 

• 4 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

6/11/2006 -

zooo

heeel wat reboots en irritaties verder heb ik wat foto's op internet kunnen dumpen.

 

www.fotohits.nl

 

zoek op indiareis.

 

gr. Tim

• 5 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

6/11/2006 - 7 nov, Kashmir

Dag lui,

 

Ik wou even laten weten dat we nog steeds leven. Gisteravond hebben we met de hoteleigenaar een aantal plannen gemaakt voor de aankomende weken.

 

Vandaag zijn we met onze gids/bediende/whatever door srinigal gereden en hebben een aantal moskeen en tempels bezocht. Als linkse rakker zeg ik het niet graag, maar de islam is een ongezellig geloof. Waar de hindi's ons aanpreken, een foto willen maken en trots zijn dat we de tempel komen bekijken, spugen de moslims op de grond omdat Roos geen hoofddoek draagt.

 

Voor de rest van de tijd dat we hier zijn staan nog een mountenhike van 3 dagen, een dagje bootreis en een verlovingsfeest op het programma. De hoteleigenaar regelt voor ons ook de reis van srinigar naar Munbay. (voor de India-kenners, we betalen voor een dag door de stad, 3 dagen wandelen, 1 dag op een bootje en de reis 350 euri pp ...zijn we afgezet??)

 

Ik heb nu ook het kabeltje bij me dus als het lukt staan hier zo ook een paar foto's. probeer ook een foto album aan te leggen, maar ik zit hier met 10 pc's op een 56K modem, niet zo'n snelle verbinding dus.

 

dat was het voor nu

 

Groetjes Roos en Tim

 

• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

4/11/2006 - 4 nov, dag 4, boothuis in kashmir

Das mensen,

 

bedankt voor jullie reacties, het is fijn wat te horen van het thuisfront. Hier gaat alles goed. We zijn met het vliegtuig vanuit Delhi aangekomen in srinagal, deze stadt ligt in het oosten van Kashmir, 150 KM van de pakistaanse grens. We zitten op een hoogte van 2250 meter met de himelaya als uitzicht. Zoals eerder beschreven logeren we nu op een boothuis midden in eenmeer, wat eigenlijk meer een moeras is. Het is er heel rustig en we we zien er net zoveel ijsvogeltjes en adelaars als je in NL duiven ziet. Vandaag en mischien ook morgen gaan we rustig aan doen daarna gaan we onder andere een boottocht maken en en aantal dagen door de bergen trekken. Al hebben we onze eigen boot gekregen, privacy staat geloof ik niet in het woordenboek van de indiers. Ik geloof dat we een vaste bediende gekregen hebben, die dan ook konstant bij ons komt zitten en achter ons aanloopt. We worden behandeld als royalty, en dat is best vertikkend. Daarnaast weet ik ook niet of ik heb geld moet geven na elke maaltijd. Al met al voelen we ons nog niet erg op ons gemak. Om maar een voorbeeld te geven zit hij nu in een hoekje van dit caffee op ons te wachten, waardoor ik toch onwillekeurig probeer op te schieten.

 

nog even voor mijn ouders:

 

ik begrijp dat vooral thea een beetje bezorgd kan zijn over het feit dat we ons verkeren in een gebied waar recent nog oorlogen zijn gevoerd. Maar iedereen heeft ons verzekerd dat het er nu rustig is en behalve de enorme hoeveelheid militairen merken we er niks van.

 

 

foto's komen er aan.... we zijn weer het kabeltje vergeten

 

blijf reageren!! en tot snel

 

roos en tim

• 4 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

2/11/2006 - donderdag 2 november, dag 1-> aankomst in Delhi

Dag mensen,

 

Op dit moment zitten we in een klein internetcaffeetje in de binnenstadt van Delhi. Na alle waarschuwingen over de drukte, het getrek en de armoe viel de aankomst  me heel erg mee. We zijn meteen op zoek gegaan naar het hotelletje waar een vriend van Roos voor ons gereserveerd had. de taxichauffeur is eerst naar een toeristbureau gegaan om onze resevering de bevestigen. Maar na even gebeld te hebben bleek het hotel al vol te zitten. er blijkt morgen een heel belangrijk criket toernooi te zijn en bijna alle hotels uit de lonly planet zaten vol.

 

Nu stonden we voor een keuze. We konden een duurder hotel nemen (vanaf 70 dollar), of Dehli verlaten. Omdat Dehli eigenlijk aleen maar vies is en niks anders, hebben we besloten om zo snel mogelijk weer te vertrekken.

 

 Via het toerist centre hebben we een enkele vliegreis geboekt naar een stadt in het noorden (ik ben even de naam kwijt, komt nog). Daar gaan we twee weken doorbrengen in een boothuisje midden in een meertje. omdat het vliegtuig vol zat hebben we een hotelkamer gekregen van de luchtvaartmaatschappij. We hebben de reis en ook het hotel vooruit betaald, dus ik hoop echt dat we niet genaaid worden!! (wordt vervolgd)

 

Maar even terug naar Delhi. Het eerste wat opvalt is het verkeer. De claxon wordt vele malen meer gebruit dan de rem, en ik heb nog niemand er op betrapt enige verkeersregels te volgen. Op sommige wegen staan strepen op de weg, maar die hebben totaal geen functie. Het meest verbaasde ik me nog over het lef van de scootertjes. Zonder op of omkijken schieten ze tussen de auto's en bussen door. bedenk bij dit alles nog een paar fietsers, wandelaars, straatverkoper, bedelaars, aapjes en koeien, en je hebt een typische indiaase weg.

 

De mensen van het toerist centre waren zo aardig om ons in hun auto de stad te laten zien. Ook heeft een van de mannen ons meegenomen naar een goed indisch restaurant, waar we ieder voor E 1,50 een reistafel naar binnen hebben geschoven. Erg lekker, maar ook de milde gerechten zijn (voor ons) goed pittig.

 

We gaan zo meteen vroeg naar bed, want morgen moeten we om 6 uur op het vliegveld zijn.

 

We hebben al een paar leuke fotos gemaakt, die zal ik er de volgende keer op zetten.

 

groetjes Roos en Tim

 

p.s. er is hier geen NL spellingchek, dus niet zeuren over typo's:)

• 4 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

31/10/2006 - Eerste bericht -- Visa

Hallo allemaal!!

 

Welkom op onze blog!

Hier zullen wij (Roos en Tim), jullie proberen op de hoogte te houden over onze reis. De meeste bezoekers van deze site zullen ons wel kennen, maar voor degene die hier al surfend terecht zijn geraakt eerst een korte intoductie.

 

Wij, Roosemarie en Tim, vertrekken morgen voor 6 maanden naar india.....

 

Zover de introductie, lekker kort, lekker duidelijk. Ik was van plan er een wat langer verhaaltje van te maken, maar dit is eigenlijk het enige wat ik jullie er over kan vertellen. Voor ons is de 'indiareis' nog een zwart gat. we weten dat we 2 november rond een uurtje of 11 's ochtends in Delhi aan zullen komen, en vanaf daar zijn we van plan een half jaar precies te dien waar we zin in hebben....maar wat dat dan gaat worden.....

 

Maar goed, nu even een verslagje van onze eerste kennismaking met india: het ophalen van onze visa. Dit ging namelijk niet helemaal volgens plan.

 

We hadden om 8.45 afgespoken op het station in woerden. Ik (tim) ben 's ochtends niet zo sterk en kwam er in de bus pas achter dat ik mijn paspoort vergeten was. Omdat de ambasade om 1200 dicht gaat ben ik met een taxi ($ au! $) naar huis gesjeest en met de fiets weer teruggekomen. Al met al zaten we om 9.15 toch nog in de trein.

 

na even zoeken en een paar keer bellen hebben we de ambasade gevonden. Zoals bijna alle ambasades was het een mooi groot huis met een heel dik hek erom heen. Aan de zijkant was een deurtje met daarachter een wachtkamertje met wat lokketen. Daar hebben we een formulietje ingevuld en vervolgens ongeveer 2 uur gewacht tot we aan de beurt waren.

 

Iedereen die ik over india hoor vertellen, begint vaak met de zeggen hoe aardig de indiers wel niet zijn. Daar hebben wij nog niet zo heel erg veel van gemerkt. De mensen achte de balie waren ronduit grof en omdat we nu geen werk meer hebben moesten we eerst bewijzen dat we  geld genoeg hadden om zo'n reis te maken. We zijn dus op zoek gegaan naar een bank om een afschrift te laten printen.

 

Op dit moment waren we al niet meer met zijn tween. Op de ambasade hebben een andere jongen ontmoet die net als ons woensdag naar Delhi vertrekt. Deze jongeman draagt de naam Ricky en we hebben afgesproken elkaar in Delhi te ontmoeten. zijn acties zijn te volgen op www.rickyrza.waarbenjij.nu.

 

Met z'n drieen zijn we eigenlijk de rest van de middag op zoek geweest naar een rabobank, die zitten in Den Haag namelijk goed verstopt. Nadat we onze afschifen geprint hadden moesten we direct weer terug naar de ambassade om onze visums op te halen. Maar toen we aan de beurt waren vroegen ze helemaal naar onze afschriften, We hadden dus net zo goed de hele middag in het cafΓ© kunnen zitten, of ruzie maken over welk muzeum we gingen bezoeken. Maar eind goed al goed, we hebben nu allebij een mooie sticker in ons paspoort en kunnen eindelijk op reis

 

Dat was dan het eerste en laatste bericht vanuit Nederland Ik hoop dat ik een beetje vermakelijk schrijf, en stiekem ook op een maar reacties!

 

 

Groetjes,

 

Roos en Tim 

 

• 3 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

About Me

Deze weblog is bedoeld voor een ieder die met ons lot begaan is.

Recent Posts

• Bharat pur
• Hampi
• Naamloos
• Naamloos
• bombay - goa

Links

• Home
• View my profile
• Archives
• Email Me